Mieszkanie 40 m² to zwykle kompaktowy dwupokojowy lokal dla singla lub pary, 50 m² pozwala już na wygodniejszy salon lub dodatkowy gabinet, a 60 m² najczęściej oznacza pełne trzy pokoje z myślą o dziecku. Różnica dziesięciu metrów kwadratowych między kolejnymi progami przekłada się na inną liczbę funkcji, jakie mieszkanie może pełnić naraz, nie tylko na większą przestrzeń do sprzątania.
Mieszkanie 40 m² zwykle mieści salon z aneksem kuchennym o powierzchni 18–22 m² oraz jedną sypialnię o powierzchni 10–12 m², co czyni je odpowiednim dla singla lub pary bez dzieci. Przy takim metrażu trudno o trzeci, w pełni funkcjonalny pokój, dlatego dodatkowa przestrzeń do pracy najczęściej powstaje jako wydzielona część salonu, nie osobne pomieszczenie z drzwiami. Mieszkanie w tym metrażu sprawdza się też jako pierwsze samodzielne lokum, które w razie potrzeby łatwiej wynająć lub sprzedać niż większy lokal, ze względu na szerszą grupę potencjalnych nabywców.
Dodatkowe 10 m² w mieszkaniu 50-metrowym pozwala zwykle na powiększenie sypialni do komfortowych 13–14 m² albo wydzielenie osobnego, niewielkiego gabinetu o powierzchni 6–8 m², czego przy 40 m² praktycznie nie da się osiągnąć bez rezygnacji z części salonu. Ta różnica ma znaczenie zwłaszcza dla par, w których jedna osoba pracuje zdalnie i potrzebuje drzwi do zamknięcia w godzinach pracy, nie tylko parawanu oddzielającego biurko od reszty salonu. W wielu przypadkach to właśnie próg 50 m² decyduje, czy mieszkanie ma jeden, w pełni odizolowany pokój dodatkowy, czy tylko powiększoną strefę dzienną.
Przy 60 m² możliwe jest zaprojektowanie trzech w pełni funkcjonalnych pokoi, każdy z własnym oknem, bez rezygnacji z salonu o wygodnej powierzchni 20 m² lub większej. To metraż, przy którym rodzina z jednym dzieckiem zyskuje osobną sypialnię rodziców, pokój dziecięcy i przestronny salon z aneksem kuchennym, bez konieczności kompromisów w wielkości poszczególnych pomieszczeń. Poniżej tego progu trzeci pokój bywa mniejszy niż zalecane minimum na pełnoprawną sypialnię, co w praktyce ogranicza jego funkcję do gabinetu lub garderoby zamiast pokoju dziecięcego.
Porównanie metraży 40, 50 i 60 m² w ramach jednej inwestycji, na przykład w Nowych Wyżynach Apartamentach w Bydgoszczy, gdzie dostępne są lokale od 32 do 78 m², pozwala zobaczyć różnice w układzie bez konieczności zestawiania ofert kilku różnych deweloperów. Ten sam standard wykończenia, te same materiały i podobna wysokość opłat eksploatacyjnych sprawiają, że różnicę widać wyłącznie w metrażu i liczbie pomieszczeń, nie w jakości budowy. Warto poprosić o rzuty wszystkich trzech wariantów obok siebie, żeby zobaczyć, jak dokładnie rozkłada się dodatkowa powierzchnia między poszczególne pokoje przy przejściu z 40 na 50, a potem na 60 m².
Dopłata za każde kolejne 10 m² ma sens, jeśli przekłada się na nową funkcję mieszkania, na przykład osobny gabinet lub trzeci pokój, a nie tylko na powiększenie już istniejących pomieszczeń o kilkadziesiąt centymetrów. Przejście z 40 na 50 m² zwykle daje więcej realnej wartości użytkowej niż przejście z 50 na 60 m², jeśli dodatkowe metry w drugim przypadku trafiają głównie do już wystarczająco dużego salonu. Decyzję warto opierać na konkretnym planie życia w mieszkaniu za dwa lub trzy lata, nie tylko na porównaniu ceny za metr kwadratowy między ofertami.
Mniejsze mieszkanie w lepszej lokalizacji, bliżej centrum lub komunikacji miejskiej, często sprawdza się w codziennym użytkowaniu lepiej niż większy metraż na obrzeżach miasta, gdzie każdy wyjazd wymaga samochodu. Rodzina wybierająca między 50 m² blisko szkoły i przystanku a 60 m² w lokalizacji wymagającej dłuższego dojazdu powinna wziąć pod uwagę czas spędzany codziennie w drodze, nie tylko liczbę metrów kwadratowych w mieszkaniu. W praktyce dziesięć dodatkowych metrów rzadko rekompensuje utracony czas, jeśli codzienny dojazd do pracy czy szkoły wydłuża się o pół godziny w jedną stronę.